Piotruś Pan

Piotruś Pan to najbardziej techniczna produkcja w historii zespołu — pierwsza, w której taniec dzieje się częściowo w powietrzu. Przygotowanie systemu lin i uprzęży zajęło choreografom pół roku pracy z inżynierem scenicznym.

Latanie jako partner taneczny

Zamiast efektownych, ale statycznych lotów, zespół potraktował uprząż jak dodatkowego partnera scenicznego — kogoś, z kim trzeba nawiązać kontakt, wyczuć ciężar, zbudować duet. Tancerze przeszli osobne, kilkumiesięczne przygotowanie fizyczne pod okiem specjalisty od akrobatyki powietrznej.

Ensemble bez solisty

W przeciwieństwie do pozostałych tytułów, Piotruś Pan nie ma jednej głównej roli — ośmioro tancerzy dzieli sceniczny czas niemal po równo, a role Piotrusia i Wendy zmieniają się między aktami. To decyzja artystyczna: historia o dorastaniu nie należy tylko do jednej osoby.

Cień, który tańczy osobno

Klasyczny motyw cienia Piotrusia zrealizowano na żywo — drugi tancerz, ukryty za ekranem, wykonuje ruch z lekkim, celowym opóźnieniem względem partnera na scenie głównej.

Spektakl wraca do repertuaru sezonowo, głównie w okresie ferii i wakacji.