Kopciuszek

Kopciuszek w wersji Dyemotion nie czeka na ratunek. Tańczy się z niego wyjście — z popiołu, z cudzych oczekiwań, z roli, którą ktoś inny napisał. To najnowsza premiera zespołu, przygotowywana przez osiemnaście miesięcy, i pierwsza, w której cały ciężar narracji spoczywa wyłącznie na ruchu.

Ruch zamiast słów

Nie ma tu dialogów, nie ma narratora. Historia prowadzona jest przez jakość ruchu — cięższy, ściągnięty do ziemi w scenach domowych; lekki, wybiegający w górę w scenach balu. Choreografia świadomie unika baletowej dosłowności: zamiast klasycznych pozycji pojawia się współczesny język ciała, bliski improwizacji, ale precyzyjnie wyliczony co do sekundy ze światłem i muzyką.

Scenografia, która oddycha

Scena zbudowana jest z ruchomych paneli tkaniny, które zespół sam przestawia w trakcie spektaklu — zmiana miejsca akcji dzieje się na oczach widza, bez zaciemnienia. Światło projektuje na materiale cienie, które czasem tańczą chwilę dłużej niż sami wykonawcy, zostawiając widzowi przestrzeń na własną interpretację.

Dla kogo

Spektakl adresowany jest do widzów od 6 roku życia, ale zbudowany warstwowo — młodsza widownia czyta prostą historię o odwadze, starsza dostrzega komentarz o tożsamości i presji otoczenia. Rodzice często wracają na drugi seans sami.

Premiera odbyła się wiosną 2025 roku i pozostaje obecnie najczęściej granym tytułem w repertuarze.